خطوط رقاع را با قلم بسيار لطيف پرداز زده ، ودور اسليمى را كه به ألوان مختلف رنگ آميزى كرده ، با مشكى بسيار ظرف زينت داده است وفواصل خطّ وتذهيب را با سه نقطه‌هاى لاجوردى متمايز ساخته ودر سرلوحهاى صفحات 2 و 3 كه مطالب آن با زر كتابت شده ، أطراف آن را با مشكى بسيار نازك تحرير كرده واعراب ونقطه‌هاى آن را با مداد مشكى ترسيم وبر زيبايى ورونق آن افزوده است . » « 1 » . اين نسخه نسبت به نسخهء پيشين كاملتر وحجيم‌تر است واز سوى أبو الرضا فضل اللّه بن علىّ بن عبد اللّه حسنى راوندى ( پدر ) روايت شده است . آغاز آن پس از سلسلهء سند : « اللّهمّ صلّ على محمّد وآل محمّد وارحمني إذا انقطع من الدنيا أثرى وانمحى ومن المخلوقين ذكرى . » وانجامش : « إنّك على كلّ شئ قدير وبكلّ شئ محيط يا أرحم الراحمين . تمّت المناجاة وهي المعروفة بالإلهيات على يد العبد المذنب الراجي إلى رحمة اللّه الباري ، عبد الحقّ بن محمّد السبزواري ، في العشر الأوسط من شهر شوّال - ختم بالخير والإقبال - سنة ثمان وتسعمائة » سپس كاتب ابياتى را به عربى وفارسي بدان افزوده است . از آنجا كه نسخهء « خ » - يعنى نسخهء متأخّر - كاملتر وعمدتا از حيث صحّت متن بر نسخهء « ق » - يعنى نسخهء متقدّم - ترجيح داشت ، أساس تصحيح را بر همان گذاشتم وتفاوتهاى نسخهء « ق » را در پاورقى ذكر كردم ؛ ودر موارد اندك نيز كه متن نسخهء « ق » ترجيح داشت ، عبارت نسخهء « خ » را در پاورقى درج نموده‌ام . در ترجمهء كهن مناجاة الهيات نيز براي روانى نثر وتسهيل در استفادهء از آن ، تصرّفات اندكى انجام دادم تا به نثر امروزى نزديك‌تر شود : خذا خدا ، خذايا خدايا ، چون آنك چونانكه ، آنك آنكه . حرف ربط « را » و « به » به شكل متّصل استعمال شده بود ، كه آنها را جدا كردم مانند : ترا تو را ، آنرا ، آن را ، بآتش به آتش ، ببهشت به بهشت ، بسبب به سبب .

--> ( 1 ) . المناجاة الإلهيات ، ص 4 .